چیزی را خواندهام که عقیدهام بوده است
موسیقی ما - بهمن بابازاده: اگر پی گیر اخبار موسیقی کشور باشید حتما خبر کنسرت عجیب و غافلگیر کننده فرزاد فرزین در برج میلاد به گوشتان رسیده. برنامهای که به شدت مورد توجه رسانهها و مخاطبان موسیقی قرار گرفت و باعث شد فرزین باز هم بیشتر و بیشتر به اجرای برنامههای «متفاوت» معروف شود. او آخرین خوانندهای است که در البوم «دلصدا» با یک قطعه حضور دارد.
- پس از حضور پر سر و صدای تو در البوم «خاص» و اتفاقات ناخوشایندی که برای آن آلبوم افتاد، پیش بینی میشد که فرزاد فرزین دیگر در آلبومهای گروهی شرکت نداشته باشد. ولی حضورت در «دلصدا» همه این پیش بینیها را به هم زد.
من با تیم سازنده این آلبوم سابقه همکاری قبلی داشتم و یک کار برایشان ساخته و خوانده بودم به نام «کشتی صلح» که انصافا هم جزو یکی از بهترین کارهایم است که به شدت هم دوستاش دارم. بعد از آلبوم «خاص» خود من هم واقعا دوست نداشتم دیگر در هیچ آلبوم گروهیای حضور داشته باشم. بدون تعارف بعد از این آلبوم واقعا برای حضور در آلبومهای گروهی قطعا جدیتر تصمیم خواهم گرفت. پیشنهاد این حضور به من شد و با توجه به ایده اولیه که مجموعه محوریتی حول و حوش جنگ را داشت، قبول کردم که در آن حضور داشته باشم.
این ترانه راه و مسیر یک رزمنده و شهید را برای یک جوان امروزی توصیف میکند که میگوید برای چه آرمانهایی جنگیدیم و چه ارزشهایی در ان دوره مهم و حیاتی به حساب میآمد.
وقتی بمب باران میشد و صدای آژیر را میشنیدیم، به پشت آسانسور خانه پناه میبردیم. آن موقع خانه ما در محله ستارخان تهران بود. همه همسایهها آنجا قایم میشدیم که دقیقا دید داشت به پنجره همسایهها که میشد از آنجا همه چیز را دید. یک بار که این آژیر به صدا در آمد و ما به همان پناهگاهمان رفتیم، بمب دقیقا ۶ خانه بالاتر از خانه ما فرود آمد و همه شیشههای آن پنجرهها خرد شد و صدای وحشتناکی آمد که آن تصویر هنوز هم در ذهن من با جزئیات تمام مانده.
حامد رجبی و مسعود محمدی ترانه کار را سرودهاند. آهنگساز کار خودم هستم و مهران خلیلی هم تنظیم این قطعه را برعهده داشت. البته باید اعلام که یک بار این کار توسط عباس لطیفی ساخته شد که مورد پسند قرار نگرفت و تهیه کنندهها دوست نداشتند کار را و به همین خاطر من کار را تغییر دادم.
آنهایی که من را میشناسند خوب میدانند که من آدم وطن دوستی هستم. چندین بار برای ایران خواندهام و همیشه در این طور مواقع هم پیشتاز بودهام. مردم باید قضاوت کنند. انتهایش این است که این کار را دوست ندارند دیگر. همین تجربهای میشود برای انتخابهای بعدی من برای حرکت رو به جلو.
دلیل اینکه من در اینالبوم هستم اصلا ربطی به پاپ بودن آن ندارد. من یک سری عقاید شخصی دارم و با توجه به اینکه اینجا جایی بود که بیشتر شنیده میشد ترجیح دادم که قسمتهای اجتماعی آثار خودم را در این البوم منتشر کنم. کارهایی که جزء عقاید من است.
اولین چیزی که به ذهنام میرسد قطعا این است که چیزی را خواندهام که عقیدهام بوده. و قطعا هم راضی خواهم بود.
در این مبحث دو نکته خیلی مهم است. اول اینکه وقتی خوانندهای در یک پکیج رقابتی قرار میگیرد باد دید رقبا چه کسانی هستند و چقدر آن آلبوم برایش مهم است. مهم بودن یک آلبوم زمانی محقق میشود که آلبوم پاپیولار باشد. در یک آلبوم پاپیولار هم وقتی حس رقابت پیش نیاید روشن است که کلیت مجموعه نمیتواند چیز قابل توجهی از آب در بیاید. سرعت و فورس زمان هم که همیشه در این پروژهها وجود دارد و آن هم به کلیت ماجرا لطمه میزند. بعد هم بدیهی است که یک خواننده حساسیتی که برای البوم خودش دارد را هرگز در قبال یم تراک برای آلبومی گروهی، ندارد. همه اینها دلایل عمده ایست که آلبومهای گروهی آن کیفیت مطلوب را نداشته باشند.
توجیه مالی که نه. قطعا در این لحظه این طور نیست. شاید در آن زمان بوده. بالاخره زمان میگذرد و آدمها تغییر میکنند. ولی من الان با ضرص قاطع به تو میگویم که اگر آلبوم «خاص» الان و در این زمان به من پیشنهاد میشد، قطعا حضور پیدا نمیکردم. الان هم به تو میگویم که من را دیگر در هیچ البوم گروهی دیگری نخواهی دید. مگر اتفاق خاص و سوژهای خاص مثل «دلصدا» باشد. حرفم را باز هم در مورد آلبوم خاص صد بار دیگر هم اگر بپرسی باز هم تکرار میکنم که قطعا حضورم در اینالبوم اشتباه بزرگی در همه عمر هنری من بود.
منبع: سایت موسیقی ما
و البته بچه ها شرمنده اگه زمینه عکسها خوب نشده چون هول هولکی انجام دادم.با خودم گفتم اگه الان انجام ندم دیگه طول میدم تا مصاحبه رو بزارم.
*به نام صاحب عشق*